Nieuwe pagina 1

Spijtig genoeg is het gevecht om te overleven voor de armsten erger dan voorheen. Het leven wordt steeds duurder en de grote groep van mensen die leven aan de rand van de samenleving groeit. Nog steeds worden kinderen de straat opgestuurd en bedelen om te kunnen overleven. Goede voeding en medische verzorging, onderdak, aandacht en onderwijs zou moeten aanwezig zijn voor alle kinderen, wereldwijd. Het mag geen dagdroom blijven die uiteindelijk vervaagd tot verbittering tijdens hun jonge leven. Nog steeds sterven er mensen omdat ze hun kosten voor gezondheid niet kunnen betalen en daardoor hun levensdromen niet kunnen verwezenlijken.

Op het einde van de maand april loopt het droge seizoen op z’n einde en mensen, dieren en de akkers verlangen naar regen. Spijtig genoeg blijft stromend water een verre droom voor de mensen die leven in de dorpen. Een gezin moet per maand 1000 Roepies, ongeveer 15 Euro, spenderen voor drinkwater. Dat is een enorm bedrag als je weet dat een arm gezin een gemiddeld inkomen heeft van 2000 tot 3000 Roepie (30-40 Euro). De monsoenregens zullen verkwikking brengen na een lange periode van droogte. Maar ook met mogelijke overstromingen, het invallen van huisjes en hutten en ziektes die omwille van een slecht zuiveringssysteem het water zullen bevuilen.

Maar gelukkig is er wat evenwicht in het leven en bij al het slechte komt ook het goede. Bij elke hartverscheurende getuigenis, komt er steeds een sprankeltje hoop in een ander verhaal.

In 2010 betaalde SISP het schoolgeld voor twee studenten om over te stappen naar het hoger onderwijs. Twee meisjes, elk uit een extreem arm gezin, droomden ervan om verpleegster te kunnen worden. SISP maakte met hen een overeenkomst en betaald nu al het schoolgeld. Een maand geleden kwamen de meisjes met hun resultaten voor het eerste trimester, ze waren op alle vakken geslaagd. Binnen drie jaar, wanneer deze meisjes hun diploma behalen, zullen ze gemakkelijk een job vinden met een hoger salaris. Hun toekomstige generatie zal niet langer moeten leven in armoede.

Inhuldiging van het nieuwe gebouw van de Surfclub
Een surfclub heeft een eigen en goede ruimte nodig om al het materiaal op te slaan, dus besliste ik om onze eigen opslagplaats t bouwen, zo moeten we niet langer huren en al het materiaal heeft een veilig onderkomen. Natuurlijk moest de opening gevierd worden in Indische stijl, met alle etiquette die daar bijhoord. Wierook, kaarsen, bloemen, een lint dat moet worden doorgeknipt en natuurlijke een hele stapel zoete gebakjes. De kinderen waren trots, net zoals ik.

De Indische overheid besliste in het begin van dit jaar om een kunstmatig surfrif aan te leggen in baai van Kovolam. Het Rif werd uitgetekend door een firma die in Australië, Japan en Groot Brittannië reeds gelijkaardige projecten uitvoerde. De rif zal een meervoudig profijt opleveren op het vlak van toerisme, visvangst en surfmogelijkheden. Spijtig genoeg waren er dit jaar niet echt veel surfdagen omdat de rif slecht zijn werk doet bij eb de zee meer dan 3 feet aanzwelt. Maar wanneer die hoogte er is wordt er een enorme golf gecreëerd. Als het zo verder gaat zal Kovolam een goede golfstroom krijgen en de vaardigheden van de kinderen groeien bij elk nieuw surfseizoen.

Ook de media raakt meer en meer geïnteresseerd in het verhaal van de Kovolam Surfclub en zijn leden. Dit jaar werd er over ons gerapporteerd in twee lokale en een nationale krant. Zelfs een televisiezender kwam langs om te kijken naar de geruchten over van de Indische kinderen die golven trotseren en een ‘gekke’ toerist met lange harend die hangend aan een parachute over de golven scheert. India’s eerste kennismaking met ‘kitesurfing’!

Het meest belangrijke is dat alle kinderen van de surfclub steeds aanwezig zijn in onze school en daardoor een betere kans krijgen om te slagen in hun leven. Maar ook het surfen maakt hen trots en gelukkig, want voor de eerste keer in hun leven krijgen ze respect en aandacht om wat ze goed kunnen: surfen.

Van harte dank aan O’neill.

Jelle Rigole

Niet naar school, géén surfles!
Ook het watersurfen stijgt in populariteit. Meer en meer kinderen komen op de golven surfen in het weekend. Dit jaar kwamen voor het eerst ook meisjes naar de Surfclub, dat is heer revolutionair hier in India. Ik geef ze een surfplank, surfkledij en eten gedurende het surfen , maar onder één voorwaarde, dat ze elke dag naar school gaan. Niet naar school, geen surflessen! Een afspraak die wel degelijk werkt!

The Kovolam Surfclub
Uiteindelijk werd de Kovolam Surfclub een geregistreerde sportclub en zo de eerste officiële surfclub voor India. Toeristen zowel als de lokale bevolking zijn onder de indruk van de vaardigheden van de surfers en worden zo meestal ook aangetrokken om zelf het surfen uit te proberen.. De vraag naar surflessen is nog nooit zo hoog geweest. Sommige oudere jongens zullen binnenkort een inkomen kunnen verdienen door het lesgeven in de surfclub, het verhuren van surfplanken en het herstellen ervan.